Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By Χρήστος Λάππας
#403406 Νομίζω ότι οι επιθέσεις έχουν γίνει τόσο συχνές που το θέμα αξίζει να χωριστεί από την πολιτική (εσωτερική και εξωτερική) και την απλή επικαιρότητα.

It's Not Islam That Drives Young Europeans to Jihad, France's Top Terrorism Expert Explains

Olivier Roy, one of France’s top experts on Islamic terrorism, tells Haaretz how assailants like Salman Abedi in Manchester turn into 'new radicals' who crave death

Davide Lerner (Ankara) Jun 04, 2017 9:14 AM
Said and Cherif Kouachi return to their car after the attack outside the offices of French satirical weekly newspaper Charlie Hebdo, January 7, 2015. Reuters

ANKARA - Salman Abedi, the suicide bomber who killed 22 people at a Manchester pop concert this week, started life advantageously enough: to parents who had fled Gadhafi’s Libya for a new life in Britain. But actually it was that kind of dislocation that would send him off kilter two decades later, says Olivier Roy, one of France’s top experts on Islamic terrorism.

“An estimated 60 percent of those who espouse violent jihadism in Europe are second-generation Muslims who have lost their connection with their country of origin and have failed to integrate into Western societies,” Roy says.

They are subject to a “process of deculturation” that leaves them ignorant of and detached from both the European society and the one of their origins. The result, Roy argues, is a dangerous “identity vacuum” in which “violent extremism thrives.”

Born in Britain in 1994, Abedi would later be drawn to violent fundamentalism after a life in limbo. On the one hand, he tried to reconnect with Libya, where he traveled shortly before this week’s attack, while on the other, he strove to emulate the same British young people he killed.

“Unlike second generations like Abedi’s, third generations are normally better integrated in the West and don’t account for more than 15 percent of homegrown jihadis,” Roy says. “Converts, who also have an approach to Islam decontextualized from any culture, account for about 25 percent of those who fall prey to violent fundamentalism.”

It’s a pattern that can be traced from second-generation Khaled Kelkal, France’s first homegrown jihadi in 1995, to the Kouachi brothers who attacked satirical magazine Charlie Hebdo in Paris in 2015. The rule also applies to foreign fighters such as Sabri Refla, the Belgian-born son of a Moroccan father and a Tunisian mother who left for Syria at 18 “after espousing an Islam completely unrelated to our background,” says his grieving mother Saliha Ben Ali.

With little if any understanding of religion or Islamic culture, young people like Abedi turn to terrorism out of a “suicidal instinct” and “a fascination for death,” Roy says. This key element is exemplified by the jihadi slogan first coined by Osama bin Laden: "We love death like you love life.”

“The large majority of Al-Qaida and Islamic State jihadis, including the Manchester attacker Abedi, commit suicide attacks not because it makes sense strategically from a military perspective or because it’s consistent with the Salafi creed,” Roy says. “These attacks don’t weaken the enemy significantly, and Islam condemns self-immolation as interference with God’s will. These kids seek death as an end-goal in itself.”

In his recent book “Jihad and Death: The Global Appeal of Islamic State,” Roy argues that about 70 percent of these young people have scant knowledge of Islam, and suggests they are “radical” before even choosing Islam. He dubs them “born again Muslims” who lead libertine lives before their sudden conversion to violent fundamentalism.

Armed Belgian police apprehend a suspect in Molenbeek, near Brussels, March 18, 2016.Reuters

“It’s the Islamification of radicalism that we need to investigate, not the radicalization of Islam,” Roy says, begging the question of why radical youths would choose violent fundamentalist Islam over other destructive creeds to engage in terrorism.

These “new radicals” embrace the Islamic State’s narrative as it’s the only radical narrative available in the “global market of fundamentalist ideologies,” Roy says. “In the past they would have been drawn, for example, to far-left political extremism.” Half of violent jihadis in France, Germany and the United States also have criminal records for petty crime, just like Abedi, who appears to have been radicalized without the involvement of the local mosque or religious community, an element that mirrors patterns in the rest of Europe.

According to Roy, while ultraconservative Salafi Islam is certainly a problem its followers object to the basic values underpinning a tolerant and secular Western society it shouldn’t be conflated with violent extremism. And when evaluating the origins of young men like Abedi, one shouldn’t overstate the role of Muslim revanchism in the developing world, a political strand feeding on the West’s colonial legacy and interventionism in the Middle East.

“Had he been concerned about acts of Western imperialism, he would have mentioned the British attack in Libya in 2012, making his act political in one way or another,” Roy says.

Abedi was very much part of the British youth culture he attacked, “he killed himself as part of that society,” Roy says from his office in Florence, where he’s a professor at the European University Institute. “Had he been imbued with Islamic culture and bent toward the ambition of establishing an Islamic state in the Middle East, he would have probably not have known about pop singer Ariana Grande,” Roy notes, adding that “he would have traveled to Syria or Libya instead.”

If comments by French Interior Minister Gérard Collomb are confirmed, Abedi will join the long list of returning jihadis who have struck in Europe after fighting in Syria. But Roy also notes some positive news: Hundreds of foreign fighters from Europe are seeking a safe return to Europe by turning themselves in to their embassies in Turkey, according to the Italian press.

“This means they don’t have the suicidal instincts characterizing terrorists like Abedi,” Roy says, though he warns that the “hegemony of secularism” and the rejection of “all forms of religiosity” in the West have created a spiritual vacuum that can be a breeding ground for fundamentalism.

Πηγή: http://www.haaretz.com/world-news/europ ... DD931B773A
Άβαταρ μέλους
By trident1971
...one shouldn’t overstate the role of Muslim revanchism in the developing world, a political strand feeding on the West’s colonial legacy and interventionism in the Middle East.

Η Κοκα Κολα παει με όλα. και αντι να την πληρωσουν οι ηγεσιες των κακώνε κρατώνε, την πληρώνει ο κοσμάκης που μεχρι πριν ηταν γείτονας με τους μαλακες που ανατιναζονται.
Άβαταρ μέλους
By theo13
#403489 https://www.theguardian.com/news/2017/apr/13/who-are-the-new-jihadis

Αρκετά μεγάλο αλλά αξίζει να το διαβάσει κανείς.
Παραθέτω κάποια κύρια σημεία για όσους δε θα το διαβάσουν

Over the past 20 years nearly every terrorist in France blew themselves up or got themselves killed by the police. Now, the terrorist’s death is a central part of his plan.

Though Isis proclaims its mission to restore the caliphate, its nihilism makes it impossible to reach a political solution, engage in any form of negotiation, or achieve any stable society within recognised borders.

The systematic association with death is one of the keys to understanding today’s radicalisation: the nihilist dimension is central. What seduces and fascinates is the idea of pure revolt. Violence is not a means. It is an end in itself.

The objection that radicals are motivated by the “suffering” experienced by Muslims who were formerly colonised, or victims of racism or any other sort of discrimination, US bombardments, drones, Orientalism, and so on, would imply that the revolt is primarily led by victims. But the relationship between radicals and victims is more imaginary than real.

When it comes to understanding their motivations, we have traces of their speech: tweets, Google chats, Skype conversations, messages on WhatsApp and Facebook. They call their friends and family. They issue statements before they die and leave testaments on video. In short, even if we cannot be sure that we understand them, we are familiar with them.

There is no standard terrorist profile, but there are recurrent characteristics. Second generation; fairly well integrated at first; period of petty crime; radicalisation in prison; attack and death – weapons in hand – in a standoff with the police.

Another common feature is the radicals’ distance from their immediate circle. They did not live in a particularly religious environment. Their relationship to the local mosque was ambivalent: either they attended episodically, or they were expelled for having shown disrespect for the local imam. None of them belonged to the Muslim Brotherhood, none of them had worked with a Muslim charity, none of them had taken part in proselytising activities, none of them were members of a Palestinian solidarity movement

he strength of Isis is to play on our fears. And the principal fear is the fear of Islam. The only strategic impact of the attacks is their psychological effect. They do not affect the west’s military capabilities; they even strengthen them, by putting an end to military budget cuts. They have a marginal economic effect, and only jeopardise our democratic institutions to the extent that we ourselves call them into question through the everlasting debate on the conflict between security and the rule of law. The fear is that our own societies will implode and there will be a civil war between Muslims and the “others”.
Άβαταρ μέλους
By kubiak
#403730 Απο την αλλη, η πολιτικη υψηλου επιπεδου και η αντιστοιχη διπλωματια δε νομιζω οτι ειναι για να φτανει σε ανθρωπους που δεν την καταλαβαινουν...

Συνηθως αυτα τα κρινει η ιστορια...

(δεν υπερασπιζομαι την κλιντον)
Άβαταρ μέλους
By Χρήστος Λάππας
#403742 Melbourne siege a 'terrorist incident'
Άβαταρ μέλους
By Χρήστος Λάππας
#403846 Paris's Notre-Dame: Attacker shot outside cathedral
Άβαταρ μέλους
By manosky
#403847 Αντώνης Πανούτσος: Η τρομοκρατία έχει και εθνικότητα και θρησκεία

Τη δεκαετία του ’80 και στις αρχές του ’90 η ελληνική αριστερά ανακάλυπτε τα νέα θύματα του καπιταλισμού. Τους χούλιγκαν. Κοινωνιολόγοι του Μετς κατέγραφαν την γλώσσα και τις ιεροτελεστίες τους. Επαναστάτες του Στρέφη, μαγεύονταν από τον δυναμισμό τους. Μαρξιστές της Φιλοθέης προσπαθούσαν να τους εντάξουν σε κοινωνικές δυναμικές. «Τα παιδιά στην κερκίδα που είναι η μόνη μας ελπίδα» που τραγουδούσε ο Πορτοκάλογλου δημιουργούσαν και προβληματισμό. Τι δεν κάναμε σωστά για αυτά τα παιδιά; Πώς θα τα πλησιάσουμε; :svivhaha: Πώς θα διοχετεύσουν την οργή τους; :lol: Αντί για το απλό ότι ένα, δύο χιλιάδες αντικοινωνικοί χούλιγκαν ταλαιπωρούν την κοινωνία, η αριστερά προσπαθούσε να πείσει ότι κάποια εκατομμύρια πολίτες είχαν ταλαιπωρήσει χίλιους, δύο χιλιάδες κάφρους. Στην ίδια λογική σήμερα αντιμετωπίζεται η ισλαμική τρομοκρατία.

Η συνυπευθυνότητα του δυτικού πολίτη για τα «εγκλήματα» των κυβερνήσεών του δεν είναι κάτι καινούργιο στην λογική της τρομοκρατίας. Το 1894 ο αναρχικός Εμίλ Ανρί έβαζε βόμβα με καρφιά στο Cafe Terminus πιστεύοντας ότι δεν υπάρχει αθώος αστός. To 1968 η Rote Armee Fraktion των Baader Meinhof εμπρηστική βόμβα στο Kaufhaus της Φρανκφούρτης για να καταλάβουν οι γερμανοί πως είναι τα ναπάλμ που ρίχνουν οι αμερικάνοι στο Βιετνάμ. Η ισλαμική τρομοκρατία όμως έχει μία διαφορά. Είναι ultra συντηρητική. Αντίθετα από την κοινωνία χωρίς αρχηγούς των αναρχικών του 1890 και του ελεύθερου έρωτα του ’60, η ισλαμική τρομοκρατία θέλει μια κοινωνία χωρίς ιερόσυλα κόμικ, ροκ συναυλίες, μπαρ που ο κόσμος πίνει. Οι τρομοκράτες χτυπάνε αυτούς που απολαμβάνουν αυτό που στους ίδιους έχει απαγορευτεί. Το γελοίο είναι ότι ένα κομμάτι της ελληνικής αριστεράς προσπαθεί να το δικαιολογήσει. Με την αστική διανόηση μέχρι πρόσφατα να λουφάζει.

Η μήνυση του Παναγιώτη Δημητρά στην Σώτη Τριανταφύλλου για υποκίνηση μίσους ή βίας σύμφωνα με τον αντιρατσιστικό νόμο είχε ένα θετικό αποτέλεσμα. Έδειξε πόσο τρομοκρατημένη ήταν η διανόηση με τον φόβο ότι θα κατηγορηθεί για ισλαμοφοβία από τους ροβεσπιέρους της πολιτικής κορεκτίλας. Μέχρι την μήνυση στην Τριανταφύλλου φράσεις όπως «Η τρομοκρατία δεν έχει χρώμα, δεν έχει θρησκεία ή εθνικότητα» που έγραψε μετά την επίθεση στο Λονδίνο στο twitter ο Δημήτρης Παπαδημούλης θα περνούσαν σαν θέσφατα. Σαν αυτοί που επιτέθηκαν με μαχαίρια στο Μπόρο φωνάζοντας Αλαχ ου άκμπαρ θα μπορούσαν να είναι Ισλανδοί σιντοϊστές.

Δεν ήταν. Η τρομοκρατία είναι ο κατ’ εξοχήν χώρος του αυτοπροσδιορισμού. Η τρομοκρατία του Μπρέικβικ στην Νορβηγία είναι ναζιστική επειδή ο ίδιος δήλωσε ότι είναι ναζιστής. Και αν ακολουθούσαν 50-100 άλλοι θα είχαμε νορβηγική ναζιστική τρομοκρατία. Τώρα έχουμε ένα τραγικό αλλά μεμονωμένο κρούσμα. Αντίθετα στην ισλαμική τρομοκρατία δεν έχουμε ένα, ούτε δεκάδες, αλλά εκατοντάδες κρούσματα. Τα οποία ξεκινάνε από την επίθεση τον Μάρτιο του 2016 στο αεροδρόμιο των Βρυξελών (34 άτομα σκοτώθηκαν και 190 τραυματίστηκαν) και καταλήγουμε στην σφαγή των κοπτών στην Αίγυπτο. Όλες οι επιθέσεις έχουν σχέση με το Ισλάμ και πρέπει να είσαι υποκριτής ή σκλάβος των κλισέ για να μην το αναγνωρίσεις.

Ο Δημήτρης Παπαδημούλης έχει βέβαια το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού. Χρειάζεται chutzpah να είσαι από το κόμμα που έχει πολεμήσει το «καταδικάζουμε την βία από όπου και εάν προέρχεται» και να λες ότι η τρομοκρατία δεν έχει χρώμα και θρησκεία. Έχει και παραέχει. Τα ρεσό, τα λουλούδια, τα je suis Charlie και τα «δεν θα αφήσουμε να μας αλλάξουν τον τρόπο ζωής μας» είναι καλά σαν εκδηλώσεις ευαισθησίας. Όταν απειλείται όμως ο δυτικός τρόπος ζωής τα χέρια δεν είναι για να πηγαίνουν στα αυτιά για να μην ακουστούν αυτοί που λένε ότι είναι ισλαμιστές και σου κήρυξαν τον πόλεμο. Είναι για να σηκώνουν το γάντι. Και η Δύση μοιάζει να το σηκώνει.
Άβαταρ μέλους
By Χρήστος Λάππας
#404044 Theresa May: Human rights laws could change for terror fight
Άβαταρ μέλους
By drdino
#404045 Το λεξικό έχει την φωτογραφία της δίπλα στην λέξη "καιροσκόπος".
Άβαταρ μέλους
By Χρήστος Λάππας
#404053 Από ότι φαίνεται, προσπαθεί να εξαϋλώσει το Ukip, κλέβοντας του την εκλογική βάση.

Από την άλλη, είδα κάτι που με προβλημάτισε. Κάπου κυκλοφορεί βιντεάκι ενός σπο τους τρομοκράτες (που σκότωσαν και Σκοτώθηκαν προχτές) να τσακώνεται με αστυνομικούς έξω από το Regents Park, σε παλιότερη ημερομηνία, μετά από εμπρηστικές δηλώσεις του.

Αν η Μέι εννοεί ότι τέτοιους ανθρώπους θα τους αντιμετωπίζουμε πριν ανατιναχτουν, αλλαζοντας τους νομους, ομολογώ πως δυσκολεύομαι να πω ότι έχει ολοκληρωτικά άδικο.

Edit, το βρήκα: https://www.google.gr/amp/www.telegraph ... tried/amp/
Άβαταρ μέλους
By mirage
#404056 Τι σε δυσκολεύει ακριβώς; Γιατι μονο ξένους και οχι πχ ρατσιστες Αγγλαρες που τσακωνονται με αστυνομικους ή βριζουν καθολα νομοταγης πολιτες γιατι δεν τους αρεσε η φατσα τους μεσα σε ΜΜΜ; Μιλαμε για επικινδυνα μονοπατια και οι Αγγλαρες που δεν γουσταρουν τους αντιδημοκρατες fucking Nazis κλπ θα πρεπει να σκεφτουν πολυ καλα που τους οδηγει η εν λογω κυρια που το παιζει και διαδοχος της Θατσερ τρομαρα της.
Η εν λογω κυρια είναι αηδιαστική και δειχνει ποσο λιγη και επικίνδυνη ειναι καθε μερα. Καθε μερα και μια ακυρη δηλωση που την κανει clarify μετα απο κανα 2 μερες που το κραξιμο παει συννεφο. Βλεπε συνταξιουχους, βλεπε μεσα κοινωνικης δικτυωσης κλπ. Πραγματικα ανταγωνιζεται σε καιροσκοπισμο τον πλατωνικο ερωτα της Τραμπαριφα.

Sent from my SM-G935F using Tapatalk
Άβαταρ μέλους
By QsisVTS
#404058 εμείς μια χαρά τη βγάζουμε, ακόμα εξαργυρώνουμε :rtfm:


οι αυτοκρατορίες ας έχουν και αυτοκρατορικά προβλήματα